…”Znajomość potęgi kryzysu, jego dynamiki występowania, możliwości własnych organizacji oraz sposobów na właściwe i szybkie docieranie z informacją daje większą szansę na minimalizację negatywnych skutków zarówno dla danego podmiotu, jak i jego otoczenia. Jednak potrzebna jest wiedza w tym zakresie połączona ze stałą kontrolą przebiegu komunikacji w organizacji oraz możliwości występowania barier wraz z ich stałą próbą diagnozowania i eliminowania. To prawidłowa komunikacja określa przebieg rozwoju zdarzeń i wpływa na percepcję w postrzeganiu danej sytuacji przez uczestników aktu i otoczenia. Ze względu na charakter zjawisk kryzysowych, istniejące rozważania poświęcone działaniom informacyjnym organizacji cechuje duża interdyscyplinarność. Swoistą ważność kryzysu organizacyjnego implikuje założenie, że sytuacja kryzysowa stwarza możliwości odnawiających zmian. Proces organizacyjnego uczenia się może być zatem dogodnym punktem wyjścia przy kształtowaniu problematyki funkcjonowania organizacji w kryzysie a zespolenie obydwu zjawisk wydaje się nader sensowne”…

Z recenzji prof. Magdaleny Bsoul-Kopowskiej

Spis treści

Wstęp

1. Typy kryzysów organizacyjnych i dynamika komunikacji kryzysowej

1.1. Klasyfikacje kryzysów w organizacjach

1.2. Zarządzanie kryzysowe i zapobieganie kryzysom

2. Ewolucja wewnętrznej komunikacji kryzysowej

2.1. Koncepcja wewnętrznej komunikacji kryzysowej

2.2. Wewnątrzorganizacyjna komunikacja kryzysowa – kierunek strategiczny i indywidualny

2.3. Miary i metody pomiaru postrzegania komunikacji kryzysowej?

2.4. Czynniki wpływające na postrzeganie komunikacji kryzysowej

3. Uczenie się (w) organizacji z perspektywy teorii komunikacji

3.1. Uczenie się i organizacje

3.2. Wyzwania poznawania i uczenia się w organizacji

3.3. Narzędzia do diagnozy uczenia się organizacji

4. Przegląd aktualnych badań tematu

4.1. Cel badania

4.2. Metoda badania

4.3. Zdiagnozowane kierunki badań

5. Ocena komunikacji kryzysowej w opinii pracowników polskich organizacji

5.1. Pytania badawcze

5.2. Metodyka badawcza

5.3. Narzędzie badawcze

5.4. Charakterystyka respondentów badania

5.5. Ocena postrzegania uczenia się organizacji i komunikacji kryzysowej

5.5.1. Wymiary i ocena uczenie się organizacji

5.5.2. Grupowanie organizacji według poziomu rozwoju procesów uczenia się – analiza skupień

5.5.3. Sposób pomiaru i ocena komunikacji w kryzysie

5.5.4. Ocena nasilenia kryzysu

5.5.5. Czynniki oddziałujące na komunikację w kryzysie – cechy organizacji i pracowników

5.5.6. Uczenie się organizacji a komunikacja w kryzysie

5.5.7. Nasilenie kryzysu a komunikacja w kryzysie

5.6. Podsumowanie

Zakończenie

Bibliografia

Spis rysunków

Spis tabel

Załącznik